Życie

Życie człowieka często sprowadza się jedynie do pasma żądań i próśb, które zwykle kończą się zażenowaniem z powodu nieosiągnięcia obranych celów i niesprostania wymaganiom. Zawsze lepiej mieć przecież więcej niż mniej? Skoro życie jest takie krótkie trzeba umieć z niego skorzystać, trzeba po prostu „mieć”. Zbyt duża generalizacja? Może tak, może nie…
Wystarczy, że przyjrzałem się swemu życiu i zobaczyłem jak wiele dostałem za darmo! Życie, wolność, wiarę… Kiedy rano wstaję rzadko zdaję sobie sprawę z tego, że po raz kolejny wygrałem los na loterii- On znowu dał mi dzień i pozwala zrobić z nim co zechcę. Dzięki Niemu mam co włożyć do ust, mam gdzie mieszkać, odpocząć. Jestem chrześcijaninem i nikt mnie za to nie prześladuje. Nie muszę uciekać, ukrywać się. Nie każdy może sobie pozwolić na takie luksusy.

Po co więc chcieć więcej? Po co stawiać żądania lepszego życia, gdy tylu ludzi na świecie marzy o tym by być na moim miejscu? Łatwo mi o tym mówić, bo praktycznie niczego nie potrzebuje. Ale co z osobami ubogimi, bezdomnymi, porzuconymi? Chyba wszystko koncentruje się na tym, jak człowiek postrzega swoje życie- czy próbuje patrzeć na nie przez pryzmat drugiego człowieka czy jako na dar. Jeszcze nikt pałający zazdrością nie był szczęśliwy. A przecież można cieszyć się życiem zarabiając niewiele i można być najbardziej przygnębionym człowiekiem mając wszystko. „Pieniądze szczęścia nie dają”- to wydawać by się mogło infantylne powiedzenie zawiera w sobie ogromną prawdę.

Nie chodzi o to, by realizować się przez to co posiadam, ale przez to jaki jestem, kim jestem i wreszcie, że w ogóle jestem. Ubóstwo może na to oddziaływać, ale tylko powierzchownie. Tak, może też człowieka zmienić dogłębnie, ale to już zależy od niego. Podda się pasmu pretensji albo nie. Strata darem? Może to marzenie nierealne dzisiaj, w czasach kultu pieniądza, może jestem idealistą z bujną wyobraźnią, ale wierzę, wierzę, że On mnie kocha i to mi naprawdę wystarczy.

Nadziejo powołań
przed Tobą klękam
zadziwiony

Miłości Słowo
spragnione…
a milczące

Nieogarnione
choć ubóstwieniem
w człowieka obleczone

Umarłe i będące
przebite lecz
radosne teraz

Na wieki wieków
i na zawsze
Amen

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *